Bliskość formy ochrony przyrody - parku narodowego, krajobrazowego, rezerwatu czy obszaru Natura 2000 - może znacząco ograniczyć możliwości zagospodarowania działki. Każda z tych form nakłada inne zakazy i obowiązki. Sprawdzenie, jakie obszary chronione graniczą z Twoją działką lub ją obejmują, to obowiązkowy element oceny ryzyka inwestycyjnego.
Jakie formy ochrony przyrody analizuje raport?
Raport dzialki360.pl prezentuje formy ochrony przyrody zdefiniowane w Ustawie o ochronie przyrody (Dz.U. 2004 nr 92 poz. 880 z późn. zm.) zlokalizowane w promieniu 1 km od granic wybranej działki.
Uwzględnione formy to:
- parki narodowe - najwyższy stopień ochrony, zakaz wszelkiej zabudowy (z wyjątkiem zaplecza turystycznego wskazanego w planie ochrony),
- parki krajobrazowe - ograniczona zabudowa, zakazy dot. lokalizacji elektrowni wiatrowych, składowisk odpadów i przemysłu,
- rezerwaty przyrody - ścisła ochrona wyznaczonego obszaru, zakaz wstępu bez pozwolenia,
- obszary Natura 2000 - ochrona przed działaniami znacząco negatywnie wpływającymi na przedmioty ochrony.
Mapa pokazuje obszar zajmowany przez poszczególne formy ochrony i jego odległość od granic działki.
Jakie ograniczenia nakładają poszczególne formy ochrony?
Park narodowy: działka w granicach parku lub w jego otulinie podlega ściślejszym przepisom zagospodarowania. Budowa nowych obiektów jest mocno ograniczona, zmiany roślinności zakazane, a wszelkie działania wymagają zgody dyrektora parku.
Obszar Natura2000: bezpośredni zakaz działań negatywnie wpływających na przedmioty ochrony (konkretne gatunki lub siedliska). Jeśli planowana inwestycja może wpłynąć na obszar Natura 2000, wymagana jest ocena oddziaływania na środowisko (OOŚ). Brak automatycznego zakazu budowy, kluczowe jest to, czy inwestycja zagraża przedmiotom ochrony.
Park krajobrazowy: zakaz budowy obiektów zakłócających krajobraz i określonych typów działalności (przemysł, elektrownie wiatrowe). Szczegółowe zakazy określa rozporządzenie o utworzeniu parku.